| تبليغات | X |
محل آرامش.
هم خانواده های زبانم
روسپی های بابلی اند تنها
با مریضی های از فرق سر تا نوک پا
به زبان در آمده اند
در زنای محصنه با محارم
در مطب
- بگو آ...آ...
حاشا که طوطیان لال،
- هر گز!-
بر شاخه های هند شکر خوردند
اگر مردند
مکتوب بوده لنگ در هوا اگر خشک می شوم نه از این است
چنین است احکام عشق ورزی در مکان های تنگ
ایضاً مرگ
هزار و یک دختر در به در
از در پشتی الفرار
با مارهای مغز سرت چه کنم؟
از نشخوار آدمی که حرف
دست بکشم،ماهی های توی سِرُم را آدم
میدهم ماررگهای مغز سرت
خون می کشد از ریشه های توی کتابم به تو
آغوش گشوده به التهاب تنهایی ات قسی القلب
بعد هزار و یک سر/خر بریده
با رخت سبزه ی بیمارستانم
حوری کوچولویی دوزخ مکان
در حرمسرای سه در چار
***
چون قصه بدین جا رسید شهرزاد لب از سخن فرو بست
و کلمات جملگی در نعوظ بمردند.
تیر- مرداد ماه 86